نمی دونم چندروزه که به این روزای لعنتی گند زدم و یادی از اون بالایی نمی کنم ولی اصن حالم خوب نیس چهار روز تعطیلی رو همش با خواب گذروندم فک میکردم عادت میکنیم به این وضعیت مثلا من قبل از همه بیدار میشم صبحونه کوفتی رو اماده میکنم و مث خودت ناهارمو ساعت شش صب اماده می کنم و میرم سر کار و دانشگاه... ولی گند زدم اگه فخری نباشه به هیچ کاری نمیرسم مامان... خونه رو خاک برداشته این ترم همه 18 واحد رو میافتم جان خودم.... الکی نمیگما.... اینبار واقعا میافتم زود رفتی خیلی زود رفتی... من هنوز اماده این روزا نبودم به غلط کردن افتادم به ولله... ده هیچ عقبم از زندگی... یه فکری کن به حالم.... سر به راه نمادامه مطلب

سه سال پیش روز تاسوعا اولین چشمه از بیماریت پارسال عاشورا مسجد مهدیه با ویلچر امسال بی تو تو خونه ازت دلگیرم بهم قول دادی خوب میشی.... بهم قول دادی اربعین/ پیاده /حرم این رسمش نبود با گلوی پاره و بازوی کبود بری.... لعنت به روزای نبودنت لعنت به روزای نبودنت لعنت به روزای نبودنت بیا منم ببر لااقل امروز با محمد بحثم شد دیدم بابا پشتش دراومد منتظر بودم پشت و پناهم بشی اما تو حتی نبودی... چند شبه ازت میخوام حداقل بیای خوابم... فردا تو مراسم شرکت نمیکنم ادامه مطلب

قبلا فقط ذهن پر مشغله م رو میاوردم رو کاغذ تقویم ها رو پشت سر هم پرمیکردم و بعد مکافاتی داشتم برای گم و گور کردنشون.... بعد هم اون اینستاگرام لعنتی که همش شده کپشن نویسی های کوتاه و مزخرف که نمی ونست ذهن منو از این همه درگیری راحت کنه بعد از اون همه وبلاگ هایی که الان رمزاشونو یادم نیس فکر میکنم برگشتن به جایی که کمتر کسی الان بهش سر میزنه و خلوت تره برام یه راه حل بهتره....اینجا قطعا نوشتن با یه کلام بازتره.و این شاید بالاترین حسن این وبلاگه که قرار نیست هیچکس درمورد دل مشغولی هام نظر بده و فیلسوف بشه... و اصلا ممکنه کسی این متن ها رو نخونه و هر وقت بخوام خیادامه مطلب